aklima takilan ozellikle bugünlerde, 200 sozcugu gecmeyen birkac sohbet sonrasi olumsuz askin nasil dogdugu ve sonlanmadigidir (Nick Cave-Love Letter). etkilesimin yalnizca gozlerle kuruldugu anlarda, turdes oldugunu nasil hisseder de ona gore yolunu cizersin... Herseyini sakla bebegim hala seni seviyorum (Nick Cave-Still in Love with you). Bunu biliyorum... Sevgilinin arkasindan yazilacak daha guzel bir siir daha guzel bir sarki da zaten bence yazilmamistir...
soru imiyle iki tümce yazmis olabilirim, ancak Sartre'dan, bilinc disina atlama tahtalari kullanirken, Laura'nin San Siro da 2007 de verdigi konserde yagmur altinda tam da onun istedigi gibi sevgiyi elle tutulur hale fiziksel boyuta cekip gosterebilmesinin olagan disi durumlarina, orada solunan havada en agir metallerin olusturdugu bilesigin, mide ile safra arasina oturmasinin verdigi maddesel eziyet te dahil olurken usuna, disari ciktiginda kac saatte doneceksin evine dusunmeden ilerlemek, yeni dogan gune ayni safca umutla uyanmak falan derken, aslinda, Wanted kivaminda bir kare ile sonlanacak bir yasam mi daha onurlu, International'in son kareleri mi falan gibi aksiyonlarda en olmadik bicimde belleginin sana dayatmalari olarak karsindadirlar.
ofisinde en zor karari iceren sunuyu hazirlarken birden ayni anda bu tur karmasayi oyun olsun diye kusarken bellegin, ayni anda 4 isi birden dusunmen icin zora kosar, o sirada tum bunlarin anlamsizligi icin bir tartisma baslatmisken zihninde onune cikacak bir mail o gun icin hic beklemedigin bir haziran gunu ile davet edecektir seni bambaska bir konuya. Haziran'in orta yerini asmisken atisinda tercih edecegin pin farklilasmis, verecegin falso yenidir, cilalidir.

Destinazione Paradiso...